Een geweldige uitvinding!

ZEVENHUIZEN/ALTENA

Fiona Huisman uit Altena is een blij mens. Van het project ‘Stap op en Probeer Westerkwartier’mocht ze een maand lang een e-bike uitproberen. „Dat leek me geweldig want aangezien ik van nature niet bijzonder sportief ben vind ik fietsen vreselijk. Er is altijd tegenwind, ik moet altijd heuvelopwaarts en dan is er nog dat gênante zadelpijn gebeuren”, zegt Fiona.

„Een e-bike leek me de hemel, dus haalde ik hem op bij Ter Veld in Zevenhuizen. Na een duidelijke uitleg mocht ik hem meenemen en ging hij op de fietsendrager mee op vakantie naar Gelderland. Ik heb hem inmiddels op een paar flinke fietstochten uitgeprobeerd. Wat nog erg spannend was, want als je in mijn configuratiescherm het woord ‘richtingsgevoel’ intikt, vind je niks”, lacht ze. „Iedereen die ooit ergens met mij naar toe gereden is kan dat beamen. Ik verdwaal. Daar hebben ze in Nederland iets op gevonden, namelijk het fietsroute netwerk. Oh man, dat is geweldig. Je fietst van knooppunt naar knooppunt en bijna op elke kruising van een fietspad staat een bordje met een nummer voor simpele zielen zoals ik. Op de meeste kruisingen staat ook een groter bord met een kaart erop. Daar hoef je nooit om te zoeken, je herkent het bord aan de horde ANWB-afritsbroeken die eromheen gegroepeerd staat!”Aldus durf ik te gaan fietsen en ik moet zeggen: een e-bike is inderdaad de hemel. Wat een gemak, zelfs in de eco stand zweef ik over de fietspaden, van knooppunt naar knooppunt. Tegenwind is een lachertje, daar geeft mijn fiets niks om. Ik waan mij Lance Armstrong op een flinke dosis epo, het kost me totaal geen moeite. Verdwalen is bijna onmogelijk, want het lukt mij wel. Opeens sta ik in een dorp dat helemaal niet op de route ligt, maar ze hebben er softijs en omdat ik toch een beetje op mijn lijn moet letten neem ik de dikste, mét chocolade topping.Flink voorzien van een gezonde portie suiker en vet stuit ik al snel weer op een routebord en opgelucht vervolg ik mijn weg.Het is een ontzettend mooie zomerse dag en het is dus erg druk op de fietspaden

„Wat dan wel een ding is, zijn de analoge fietsers”, volgens Fiona. „Sommige fietspaden zijn erg smal en als ik dan achter een groepje mensen zonder smart-fiets terechtkom lijkt het alsof de tijd opeens in slow- motion gaat. Maar: dan is daar één van de handigste items op de fiets (op het zadel na), namelijk de bel. Hoewel ik enige schroom moet overwinnen om hem te gebruiken, doe ik het uiteindelijk toch. Het is de bel of een lange afstandsraket om het fietspad voor me vrij te maken, dus ik bel. En als ware het de Rode Zee die wijkt voor Mozes, zo wijken de fietsers voor mijn bel en komt het hele fietspad vrij te liggen.”

Een paar dagen geleden fietste Fiona ook maar toen tussen de buien door. Dat wil zeggen, niet helemaal, want ergens midden op een enorm heideveld barstte er een onweersbui los die deed vermoeden dat het einde der tijden was aangebroken. „Of in ieder geval, het einde van mijn tijd, want er zat nog geen seconde tussen de flits en de donder”, vertelt ze. „Bovendien was ik veruit het hoogste punt in de omgeving. Heel in de verte was het bos te zien, dus onder het genot van gutsende regen en donderend geweld zette ik de ondersteuning op ‘high’ en fietste ik keihard richting het bos. En, zoals één van ‘s werelds beroemdste filosofen als eens zei: ‘elk nadeel heb zijn voordeel’, er was geen fietser te bekennen!”

Fiona vindt de e-bike een geweldige uitvinding. „Helaas moet ik mijn fiets weer inleveren binnenkort en dat vind ik vervelender dan ik gedacht had. Voor mij is fietsen opeens leuk geworden, 50 kilometer toeren en geen centje pijn! Nou ja, zadelpijn.Dat dan weer wel!”