Handbal-enthousiast Jan Drenth mist passie

PEIZE - Zoals het er nu voor staat is de uit Beilen afkomstige handbalcoach Jan Drenth bezig met zijn laatste seizoen bij de HC Peize. Door een afnemend ledenaantal is de club inmiddels afgezakt naar tweede klasse afdelingsniveau.

PEIZE - Het eerste team bestaat nog maar uit tien speelsters, daar waar het eigenlijk minimaal twaalf moeten zijn om goed door te kunnen wisselen. ,,Het is mooi geweest.” Drenth kwam via zijn dochters in aanraking met handbal en dat virus heeft hem nooit meer losgelaten. Dochter Mirjam speelde nog op het hoogste niveau bij E&O in Emmen. In zuidoost Drenthe leeft het handbal enorm. ,,Het is ook zo'n mooi snel spelletje,” aldus de 63-jarige coach. ,,Helaas is hiervoor in Nederland naar mijn mening veel te weinig aandacht. In Duitsland wordt het heel anders aangepakt, daar waren alle wedstrijden van het afgelopen WK live te volgen. Het kwam regelmatig voor dat ik tot 's avonds laat alles keek.” Zelf beoefende Drenth de sport nooit, maar hij is inmiddels al twintig jaar betrokken en heeft dus zo de nodige kennis opgebouwd. ,,Ik heb mezelf alles aangeleerd door naar wedstrijden te kijken, boeken te lezen. Ook ben ik scheidsrechter bij handbalwedstrijden. Zo kwam ik eigenlijk ook bij Peize terecht. Ik moest er een wedstrijd fluiten en kwam in gesprek met één van de dames die me vervolgens vroeg of ik geen coach wou worden. Zo ben ik bij de club in 2007 begonnen.” De club beschikt op dit moment over drie teams. Door het gebrek aan leden hebben handbalclub Roden en Peize toestemming gekregen van de handbalbond om onderling speelsters uit te wisselen. Een fusie lijkt dan ook aanstaande. Drenth vindt dit geen goed idee. ,,Door een samengaan zou de club de eigen identiteit verliezen. Misschien moet het op termijn wel om beide clubs te laten overleven, maar ik ben er geen voorstander van.” Ondanks het feit HC Peize een hele kleine club is probeert Drenth met zoveel mogelijk passie te trainen. ,,Ik let er wel op dat het geen bezigheidstherapie wordt, het moet serieus blijven. Ik ga er als trainer zoveel mogelijk tussen staan. Het eerste team bestaat uit speelsters die allemaal de dertig gepasseerd zijn. Dan is het moeilijk om ze nog echt dingen bij te leren of anders te laten doen. Handbal is een heel moeilijk technisch spelletje waarin vooral de looplijnen belangrijk zijn. Ook is het heel fysiek, je moet absoluut niet bang zijn om de duels aan te gaan want dat hoort bij handbal. Het is gewoon een contactsport. Natuurlijk moet het binnen de perken blijven, maar iemand die bang is 'om in de tang' genomen te worden heeft een probleem. Door je goed op te stellen heb je constant voordeel. Zo lijkt het bijvoorbeeld dat de keeper vaak eenvoudig gepasseerd wordt, maar dit hoeft helemaal niet. Als een doelvrouw zich goed positioneert kan ze er heel veel ballen uithouden. Ik geef nog altijd met veel plezier trainingen op de woensdagmiddag, maar vind dat het tijd wordt dat iemand anders het stokje overneemt. Ik laat de deur nog op een kiertje staan, maar denk dat dit mijn laatste jaar is.” Machiel Akkerman