Biologisch boeren: ingrijpende stap

RODERWOLDE Er staat een buitenman op het podium van Het Rode Hert in Roderwolde. Groot, fors en met een gelaatsuitdrukking en wangen die zon, weer en wind weerspiegelen. Als hij begint te spreken lijkt het eerst alsof hij zich beter thuisvoelt in een weiland en op een trekker dan op een spreekpodium.

Maar dat wordt snel anders. Peter Oosterhof uit Foxwolde – geeft de woorden om zijn grote project, het overschakelen van gangbaar naar biologisch boeren de vrije teugel. Veel enthousiasme, terwijl hij zijn verhalen lardeert met humor. Zo antwoordt hij de voorzitter van de Vrouwenvereniging Roderwolde, Jechien Speelman, die hem duidelijk maakte dat er na hem niemand meer op het podium kwam: ’Dus ik moet een avondvullend programma verzorgen.’ Hij grijnst even de zaal in. ‘Dan wens ik jullie allemaal veel sterkte.’ Gelach door het publiek, dat de sfeervolle gelagkamer van Het Rode Hert volledig bezet houdt. De toon is daar wel mee gezet.

Oosterhof leidt het verhaal in door te vertellen hoe hij het bedrijf van zijn vader heeft overgenomen. Vader Oosterhof is trouwens nog steeds met raad en daad actief in het bedrijf. Ook Peters broer is er werkzaam en heeft, zo begrijp ik, een relativerende invloed op het soms over-enthousiasme van Peter. Daarna vertelt hij hoe hij ertoe kwam om over te schakelen naar biologisch boeren. Naast het gevoel het kunstje van gangbaar veehouden na jaren wel te kennen, vond hij het ook wel een hele opgave om voortdurend een hoge productie van de koeien af te halen. Toch was het, vertelt Peter, nogal een beslissing om biologisch te worden.

Grote kennis

Naast alle humor geeft Peter er blijk van een grote kennis van het vak van agrariër, gangbaar zowel als biologisch, te bezitten. Want biologisch boeren is een serieuze zaak, zo blijkt tijdens zijn betoog. Aan de hand van een powerpoint-presentatie geeft hij weer hoe het omschakelen naar biologisch boeren tot stand kwam. Alle facetten van deze ingrijpende stap voor hem zowel als zijn gezin passeren de revue. Hij doet dat even bevlogen als onderhoudend, met foto’s en filmpjes. Over de bodem, bodemleven, de juiste bemesting, kruiden in het gras, de merkbare effecten op de dieren: de koeien, maar ook toename van insecten.

Klimaat en CO2 komen aan de orde, alsook het financiële wel en wee. En de betekenis voor hem en zijn gezin (Marieke, zijn vrouw die ook aanwezig is, knikt nauwelijks merkbaar instemmend), het gedoe met instanties… Hij betoogt dat deze manier van werken vele voordelen heeft. De grond wordt niet uitgeput, de vele kruiden zoals verschillende soorten klaver, weegbree en cichorei, duizendblad die tussen het gras groeien zijn voor zowel de grond als voor de koeien juist een verrijking.

Veearts

De kosten van de veearts gaan door dit gezondere koeiendieet flink omlaag en de koeien zien er dan ook prachtig uit, zoals Peter via wat foto’s op het beeldscherm laat zien. Hij vertelt ook nog, dat er bij wijze van liefhebberij biologische kaas gemaakt is, en sluit niet uit dat dit in de toekomst nog een vervolg krijgt. Geen zee – of om in meer aangepaste termen te blijven - geen gras groeit Peter te hoog.

Het is nog even gezellig napraten met Peter, die vragen ook individueel blijft beantwoorden. Met een drankje, en proeven van de twee verrukkelijke soorten kaas uit huize Oosterhof. Ik wil deze bijzondere boer in de toekomst graag blijven volgen. Peter Oosterhof, een boer die niet tégen, maar mèt de natuur werkt.

Henk van Kalken