Maandelijkse column Anneke de Vries | Wandelen

Leek - Wandelen

Het is precies een halfuur, 30 aangename minuten. Aanvankelijk had ik zo’n rolkoffer. Maar: rotkabaal, zwaar, moeilijk het schoolmateriaal in terug te vinden en mijn ouwe trouwe lederen vaste vriend bleef werkeloos thuis. Nu soepel rollend en goed doorgesmeerd boodschappenkarretje, tas erop en vastgezet met een spin, wandelschoenen aan. Klaar voor de wandeling richting de Lindenborg. Arbeid Op dezelfde hoogte dezelfde mensen. Ook onderweg naar de arbeid. Een opgewekte tuinwerker, altijd goed voor een glimlach. Een vrolijke snelfietsende mevrouw die gangbaar als eerste groet omdat ik nog in gedachten verzonken ben (sorry bij dezen!). Een paar stugge mannen voor wie ik lucht ben en die ook ik niet meer groet, een buurvrouw met een miniem hondje op leeftijd dat achter haar aan sukkelt… Tas op wieltjes Zo’n tas op wieltjes was trouwens in het begin voor verschillende honden zo intrigerend, dat ze bijna omvielen van het achterwaarts lopen en kijken wat dat toch wel niet was. Er moest gewoon eerst gesnuffeld worden. Nu zijn ze eraan gewend. Bijna bij school ontmoet ik dan een tweetal jongens, mij tegemoet fietsend. De één trapt zich suf, de ander heeft de hand op diens schouder, laat zich zonder te trappen meevoeren en barst van de sterke verhalen. Ook een goede vorm van samenwerking. Briljante gedachte ’s Middags via een andere route retour. Voor de variatie. Zomer en winter. Sinds ongeveer twee jaar. Lekker. Best jammer dat ik er zo laat in mijn carrière pas achter ben gekomen dat dit tochtje prima lopend kan. Ik nam anders altijd de auto en doe dat nu alleen bij regen of te weinig tijd. Soms borrelt onderweg een briljante gedachte op, alsof bewegen van het lichaam tot actie van de geest leidt. Ook voor u het proberen waard! Reageren? Mail naar a.vries@rsgdeborgen.nl Anneke de Vries, docente klassieke talen op de Lindenborg