Eén met de natuur?

Nieuw-Roden - Het is de vraag of Nieuw-Roden een natuurbegraafplaats krijgt. Dit tot grote spijt van onder andere Rits Aalders uit Nieuw-Roden die vrijwilliger op de begraafplaats is.

Er wordt al een poos gesproken over een natuurbegraafplaats. ‘In de zomer van 2013 ging ik met een ambtenaar de begraafplaats over om uit te zoeken hoeveel begraafplekken we nog hebben. Toen heeft de gemeente zelf ook het idee van een natuurbegraafplaats aangedragen, niet alleen hier maar ook in Een en Veenhuizen.’ Hier bleek heel veel belangstelling voor te zijn, iets wat Rits niet zo verwacht had.

‘We zijn er nu dus zo’n zes jaar mee bezig. Kort geleden kreeg ik een telefoontje dat het naar alle waarschijnlijkheid niet doorgaat omdat er archeologisch onderzoek gaat plaatsvinden.’ Het gevolg is dat hierdoor niet zo diep gegraven kan worden om iemand te begraven vanwege gevaar voor de bomen. ‘Urnen kunnen wel in het bos geplaatst worden, die komen niet zo diep.’

Erebergen

Rits en de overige vrijwilligers zijn verbaasd over de recente ontwikkeling. ‘Hier liggen al veel mensen begraven en er is nog nooit iets gevonden.’ Daarnaast heeft Van Griffen in 1933 urnen uit de ‘erebergen’ gehaald en die zijn naar Assen gegaan. Toen is er ook onderzocht. ‘En afgelopen zomer heb ik nog met twee ambtenaren gesproken die toen aangaven dat ze dachten dat begin volgend jaar het traject klaar zou zijn. Nu is het afwachten. Regelmatig kwamen mensen bij ons om te vragen hoever het stond en die hier op de natuurbegraafplaats begraven wilden worden. Dat overviel ons. Die mensen worden nu teleurgesteld.’

Een groep vrijwilligers, waaronder, Aalders, onderhoudt zelf de begraafplaats. ‘Zowel mensen van binnen als van buiten het dorp willen hier wel begraven worden. In het voorjaar en de zomer poten we veel planten en er staan veel rododendrons. Ons streven is als mensen er rondlopen ze het gevoel hebben in een park te wandelen.’

Onderhoud

Voor Riks begon zijn betrokkenheid tien jaar geleden. ‘Ik had al geregeld contact met de gemeente als voorzitter van dorpsbelangen. In een gesprek met toenmalig wethouder Otto Huisman kwam het onderhoud ter sprake en is besloten dat wij het heft helemaal in eigen handen nemen. Vooral bij de zomerdag hebben we het meeste werk.’

Een drie tot viertal mensen zijn een paar dagdelen in de week bezig. ‘We beginnen meestal ’s morgens vroeg en werken dan tot aan de middag.’ In de lente en zomer met de planten, in de natuur met overal ook nestkastjes is het prettig werken. ‘In de herfst is er vooral heel veel blad op te ruimen. In de winter is er minder werk, maar bij veel sneeuw moeten we het sneeuwvrij maken als er een begrafenis is.. We doen het allemaal met veel plezier en we stoppen en de mensen stoppen er alleen mee als ze het niet meer kunnen doen.’

Momenteel zijn er genoeg vrijwilligers in de groep, maar iedereen is welkom. Bijvoorbeeld een gepensioneerde bouwvakker die kan helpen grafstenen te restaureren. ‘We zijn als vrijwilligers zeer dankbaar voor de attenties die we in de maand december krijgen van de mensen uit het dorp.’