Op stap met José - Nog even...

RODEN We zijn inmiddels al een jaar verder. De tijd vliegt voorbij zelfs in de coronatijd. Toch duurt het te lang. Ben al maanden niet naar het werk geweest.

Heb alleen via teams of de telefoon contact met mijn collega’s. Steeds meer mensen in mijn directe omgeving hebben het corona virus gehad. Voor de een voelt het als een griepje, voor de ander is het veel ernstiger. Zo ernstig dat ze in het ziekenhuis terecht komen. Sommige overleven het niet. Waar het eerst nog een ver van mijn bed show was komt het nu toch heel dicht bij.

Sommige mensen zeggen dat het een complot is om de wereld te resetten, sommige mensen zijn bang, sommige mensen zijn boos en zo heeft iedereen zijn eigen gevoel of mening en zijn eigen ervaring. Wil jij je wel laten vaccineren dan moet je dat gewoon doen, wil je dat niet, dan doe je het niet.

Ik denk dat iedereen zelf wel in staat is om informatie in te winnen en zijn eigen mening kan vormen. Ik neem in ieder geval wel een vaccinatie. Als je op je werk moet werken met een nieuw programma dan wordt er eerst gewerkt in een testomgeving en als alles goed gaat dan kan het online. In dit geval kan je niet eerst even in een testomgeving kijken hoe het gaat. Want hoe zou jij het doen als jij het voor het zeggen zou hebben? Ik heb geen idee, misschien dat ik sommige dingen anders zou hebben gedaan.

Ik ben geen complotdenker maar ik ben ook zeker geen schaap. Ik kijk, ik luister, ik vorm mijn eigen oordeel. Ik vind het vreselijk dat de ondernemers kopje ondergaan, dat de jeugd heel veel mist (dat is de mooiste tijd van je leven!), dat je niet lekker op een terras een drankje en een hapje kunt doen, dat je niet op vakantie kan en ik kan nog heel veel meer opnoemen. Maar het is nu zoals het is en we moeten nog wel even door. Misschien, heel misschien is het einde nu wel in zicht en kunnen we deze zomer weer het ‘normale’ leven op gaan pakken.

De lente is inmiddels begonnen en alles begint weer te bloeien, het buitenleven kan beginnen. Wij zijn er allemaal weer klaar voor en ik denk dat ik dan spreek voor iedereen. Maar we moeten nog even volhouden met elkaar. Dus wees lief voor elkaar, respecteer elkaars mening, dan moet het toch goedkomen.

José Reijinga