Blij dat de bieb weer open is

RODEN Het is elf uur, vrijdagochtend, en Hendrik Steenbergen neemt voor de deur van de Openbare Bibliotheek aan de Touwslager in Roden nog snel een laatste hijs van zijn sigaret. Dan verdwijnt hij door de schuifeuren vande bibliotheek naar binnen. Eindelijk. Na twee weken sluiting is de bibliotheek nu weer open.

Daar komt ook Agnes Harsema aan op de fiets. Aan het stuur een oranje tas met daarin twee boeken. ,,Die breng ik nu terug.” Ze heeft de bibliotheek wel gemist, de afgelopen weken, maar ze werd ook op een leuke manier verrast: ,,De bibliotheek had verrassingspakket samengesteld. Daar zaten drie boeken in die zij voor me hadden uitgekozen. Echt leuke boeken! Het was inderdaad verrassend, want het waren boeken die ik zelf niet zo snel meegenomen zou hebben.”

Even later heeft Hendrik Steenbergen twee grote letterboeken uitgezocht. De bibliotheek betekent veel voor de 78-jarige oud-ondernemer. Tot zijn veertigste kon hij amper lezen en schrijven. ,,Ik ben leesblind. Het is een ziekte. Een handicap die niemand ziet.”

Hij heeft er behoorlijk mee gewrsteld, geeft hij toe. ,,Op school werd ik gepest omdat ze dachten dat ik dom was.” Nou, dom is Steenbergen allerminst. ,,Op een gegeven moment had ik acht man in dienst. Die hebben nooit geweten dat ik amper lezen kon.”

De dokters braken zich het hoofd over de leesblindheid van Steenbergen. Op zijn veertigste maakte hij een val van tien meter hoogte. ,,Heel gek, maar sindsdien gaat het iets beter met het lezen.”

Marlou Brans, de bibliotheekmedewerker, is blij dat er weer boeken uitgeleend kunnen worden. Met de nodige restricties, dat wel. Je kunt nergens meer zitten en de mondkapjes. De bibliotheken zijn open voor lenen en inleveren. Er worden nog geen andere fysieke activiteiten georganiseerd, met uitzondering van de Klik&Tik en Digisterker cursussen plus de afspraken voor Taalhuiscliënten. Voor veel van de negentig vrijwilligers was de lockdown wel een beetje afzien. ,,We hadden hier een afhaalpunt. Sommige vrijwilligers wilden wel blijven werken, anderen liever niet. We hebben een verrassingspakket voor de samengesteld om ze te bedanken.”

En terwijl Steenbergen naar buiten schuifelt een peuter aan de hand van haar moeder naar binnen.

Door Bram Hulzebos