Boekencontrole - Column Anneke de Vries

Het is nog helemaal niet zo lang geleden dat het wel en wee van de boeken van onze leerlingen gecontroleerd moest worden door de vakdocenten. Best een rotklusje... We werden geacht te kijken of naam, klas en jaartal erin stonden en of de boeken door kaftpapier voldoende beschermd waren om het jaar aan te kunnen. Er moest tenslotte voor betaald worden en ze moes-ten vele jaren mee gaan in redelijke staat. Beschadigingen of verlies gingen geld kosten. Ach, dat was ooit... Ik mijmer en stuit in mijn herinnering op de volgende scène waar ik ongezien getuige van geweest ben en waar ik zelf uiteraard nog het één en ander bij fantaseer om het tot een krantenartikeltje te maken:

Akkefietje op de Lindenborg

(van onze verslaggever ter plaatse)

Het was - zo meldden enkele anonieme bronnen - altijd al een bizar typetje geweest met haar kleurige kleding, haar puntige pumps en haar vlassige vlechtjes. Maar ze maakte zich pas echt onsterfelijk belachelijk toen ze een doorgewinterde docent aansprak met de vraag of hij bereid was haar boeken te controleren. De man, zichtbaar in verlegenheid gebracht door dit bijna oneerbare voorstel, wist niet beter te doen dan zich zo snel mogelijk uit de voeten te maken onder het uitstoten van enkele niet geheel verstaanbare indianen-kreten en zich te troosten met koffie en sigaar.

Snikkend van schrik en frustratie, laadde het meisje haar werkelijk bijzonder fraai gekafte boeken weer in in haar splinternieuwe tas. Thuisgekomen, zo meldt de laatste info, ontdeed zij met grote zorgvuldigheid elk boek van z'n schijnbaar nutteloze glansjasje en kleedde het opnieuw in een gebruikte krant. Zo schaarde zij zich op gepaste wijze binnen de regionen van deze school, waar het woord “boekencontrole” zo goed als taboe is.

Dubbelzinnige taak

Tja, zo kon dat toen gaan, dat er niks neutraals aan die boekencontrole was maar dat het bijna een wat dubbelzinnige taak werd. Geen wonder dat de schoolleiding kort na deze ingrijpende gebeurtenis besloot, voordat het echt uit de hand zou gaan lopen, de hoede over de boeken uit de handen van het onderwijzend personeel te halen en de uitvoering van deze verantwoordelijke taak vervolgens neer te leggen in die van de onderwijsondersteuners. Lang leve het voortschrijdend inzicht!