‘We zijn nu eerst even een beetje gefrustreerd’

RODEN/NORG/PEIZE De ergernis knalt bij Martin Achterberg dwars door zijn spatscherm. Hij wijst door het raam van zijn restaurant Brink 15 naar buiten. ,,Kíjk dan!”

Aan de overkant van de straat verzamelt zich bij het beeld van Ot en Sien een groep grijze dames. De fietsen aan de hand. Vrolijk kwebbelend bereiden ze zich voor op een tochtje door de omgeving. Het concept anderhalve meter lijkt niet al te prominent bij de dames tussen de oren te zitten. ,,Daar doen we wij het allemaal voor”, zegt Achterberg. ,,De kwetsbare groep. En wat doen ze zelf? He-le-maal niks. En wie moeten er dicht? Wij! Zet dat maar in de krant!”

Het is een paar uur voordat Mark Rutte dinsdag de lockdown light afkondigt. Voor Achterberg is het allebehalve light. Zijn zaak moet dicht. Net als alle andere horeca in het land en in de gemeente Noordenveld. Ontzettend zuur voor Achterberg. ,,Want we hebben ons aan alle regels gehouden. Dit kost ons ons brood.”

Net als Achterberg draagt ook de bediening bij De Pompstee doorzichtige mondkappen. De inrichting is verruimd, iedereen kan afstand houden. Bij Onder de Linden staat een bord op het terras met de tekst: ‘Ben jij corona ook zo zat? Drink bij ons Kwaremont van het vat.’ Leuk, maar vanaf woensdag dus even niet. Binnen zit Janet Hamstra zich te verbijten. Sloeg ze zich de vorige lockdown door met allerlei creatieve online projecten met de klanten, nu ziet ze het even niet. ,,,We krijgen klap op klap.”

De vorige lockdown maakten ze er een feestje van bij Onder de Linden: eenzame barkrukken pimpen, een nummer over de vleselijke conversatie uitzoeken en dan op anderhalve meter uitbeelden, een gedicht maken waarin tien opgegeven woorden moesten voorkomen. De creativiteit bij de klanten van Onder de Linden klotste tegen de plinten. Maar nu komt de creativiteit nog niet op gang. ,,We zijn nu eerst even een beetje gefrustreerd”, zegt ze. ,,Maar dat is hopelijk snel weer over.”

Bij Hotel Karsten in Norg wijst Desirée Rootinck om zich heen. Het anders zo knus volgepropte restaurant lijkt wel een balzaal met hier en daar wat tafels en stoelen, zo ruim is alles opgezet. ,,Rutte zou hier eens moeten komen kijken, hoe we er hier voor zorgen dat iedereen anderhalve meter kan houden.” Net als bij de buren knijpen de gasten hun ogen dicht tegen het herfstzonnetje. ,,Nu kan het nog”, zegt Daniëlle Bakker.

Ook in de Peizer Hopbel is de teleurstelling over de lockdown groot. ,,We hebben vanavond nog een dertig mensen. Meer mag niet, maar mensen willen ons steunen en komen dan toch even eten”, zegt Frits Franke. Dat waardeert hij enorm. Hij verbaast zich ook. In zijn kroeg Bij Boon heeft hij ‘s avonds de jongelui uit Peize over de vloer. ,,Ze zitten keurig op afstand, niks aan de hand. Dan moet ik ze om tien uur naar huis sturen en dan vragen ze: bij wie gaan we thuis zitten? En thuis houden ze waarschijnlijk minder afstand.”

Bij foodcafé Burgers Enzo in Roden hebben ze tijdens de vorige lockdown ervaring opgedaan met bezorgen. ,,Sindsdien bezorgen we,” vertelt Janine van der Heide. ,,Het is een onmisbaar onderdeel geworden voor ons. We leveren ook veel aan bedrijven. We hebben twee auto’s waarmee we bezorgen, we kunnen mobiel pinnen zodat we afstand kunnen houden. Mensen kunnen bij ons alles bestellen wat nu ook op de kaart staat. Wel voor een minimum-bedrag. We kunnen niet voor een frikandel naar Lieveren rijden.”

Bij Hotel Het Wapen van Drenthe Bart de Vries zich schrap. ,,We laten het maar op ons afkomen.” Ook De Vries denkt dat hij in zal zetten op bezorgen als het terras en het restaurant dichtmoeten. Jammer vindt hij het wel. ,,Dit heeft z’n weerslag op het hele dorp.”

Door Bram Hulzebos