FC Groningen beleeft weer mislukte start

GRONINGEN Met slechts vier punten uit vijf wedstrijden tegen niet al te sterke tegenstanders kan de competitiestart van FC Groningen als mislukt worden beschouwd. Net als vorig jaar. Toch is het voetbal - ‘Heracles’ niet meegerekend - zeker niet minder.

Ook tegen VVV liet FC Groningen acceptabel voetbal zien. De bal ging gemakkelijk van voet tot voet, waarbij debutant Ahmed El Messaoudi de indruk wekte alsof hij al tijden een vast onderdeel van de ploeg is. De 24-jarige Belg toonde zich centraal op het middenveld comfortabel aan de bal en zocht de oplossingen zoveel mogelijk in voorwaartse richting. Samen met Ajdin Hrustic behoorde hij tot de beste spelers van FC Groningen. De Australiër liet op een niet begrepen hakje na tierelantijntjes achterwege en demonstreerde niet alleen bij zijn fraaie goal zijn uitstekende traptechniek. Opvallend was ook de directheid in zijn spel. Eigenlijk bevestigde hij de positieve - weliswaar kronkelende - lijn die er al sinds de start van de voorbereiding in zijn spel te zien is.

Toevalligheden

VVV loerde op de counter, scoorde uit een counter en won. Dan zou je kunnen spreken van een geslaagde tactiek. Maar daar was geen sprake van. Daarvoor kreeg FC Groningen te veel kansen en VVV te weinig. Buiten beide goals kreeg de thuisclub slechts één serieuze scoringsmogelijkheid. FC Groningen kreeg er buiten de goal vijf, een bal tegen de paal uit een verre vrije trap van Hrustic nog niet eens meegerekend. VVV bofte domweg dat FC Groningen slecht met de kansen omging. Django Warmerdam en Ajdin Hrustic kregen vergelijkbare schietkansen als waaruit de 19-jarige John Yeboah scoorde.

Maar waar Warmerdam en Hrustic hun schot door doelman Thorsten Kirschbaum geblokt zagen, daar verdween het niet geweldig geplaatste schot van Yeboah met wat mazzel in het doel. Geen fout van Sergio Padt, maar ook niet heel sterk van Padt. De winst van VVV viel dan ook meer toe te schrijven aan gunstig uitpakkende toevalligheden in het voordeel van de thuisploeg dan aan kwaliteit of tactiek. Dat geldt trouwens voor veel eredivisiewedstrijden waarbij de topclubs niet betrokken zijn. De onderlinge verschillen zijn bijzonder klein. Zowel in spelersbudget als in kwaliteit van de selecties.

Steriel

Had FC Groningen op basis van het aantal kansen en het veldspel misschien wel meer recht op de drie punten dan VVV, het aanvalsspel van de ploeg van trainer Danny Buijs blijft steriel ogen. Aan de rechterkant is dat veel te veel gebaseerd op het opkomen van Deyovaisio Zeefuik. Maar de kwaliteit van diens voorzetten is niet dusdanig dat het zinvol is om daar vol op in te zetten. Nummer ‘10’ Sam Schreck komt met zijn loopacties nog te veel aan de linkerkant uit. Beter is het als de rechtsbenige Duitser vaker aan de rechterkant doorkomt. Hij zou meer van positie moeten wisselen met Hrustic, die met zijn linkerbeen vanaf rechts de spits niet gemakkelijk kan bedienen. Buijs c.s. kozen in Venlo op links voor Django Warmerdam. Dat was geen succes. Uit tests blijkt dat Warmerdam de snelste speler in de selectie is, maar hij mist de actie en de versnelling van de echte buitenspeler, zoals de geblesseerde Gabriël Gudmundsson en de weer dreigend invallende Mohamed El Hankouri die wel hebben. Rechts en links van de spits gebeurt er in de huidige speelwijze te weinig om meer en vooral nog betere kansen te creëren dan het handjevol dat FC Groningen nu telkens krijgt.