Van Peize naar Pizzaland

Arcevia In het vorige verhaal had ik de hoop uitgesproken dat het voorjaar vroeg zou invallen, en dat is precies wat er is gebeurt. Na januari hebben we gelukkig geen vlok sneeuw meer gezien zodat we al vrij snel konden beginnen met het snoeiwerk en opruimen van alle dode en afgeknapte hout van diverse bomen en struiken.

Door de eerdere sneeuwval waren hier en daar behoorlijke stukken van bomen en struiken afgebroken.Helaas hebben de bramen het loodje niet gelegd. Onuitroeibaar. Ook zijn we begonnen met schilderwerk aan ons huis. We hebben van die mooie lamellenluiken, maar die moeten ook geschuurd worden.En daar zitten heel veel latjes aan! Maar de meeste zitten weer keurig in de beits.

Het water bij ons uit de kraan is erg hard, en er zit nogal wat gruis in. We drinken dit zelf dan ook niet, maar voor je apparatuur is dit ook niet echt goed met al dat kalk. Nu was er hier bij aankomst een ontkalkingsapparaat, maar die was kapotgevroren. We hebben daar vorig voorjaar een “mannetje” bij gehad, en die zei dat reparatie 500 euro moest kosten. We zeiden toen laat maar, we zien nog wel. In december kwam hij toch nog een keer weer langs. Nu hoefde het maar 250 euro kosten. Een nieuwe kost 1100 euro! We hebben hem maar opdracht gegeven voor reparatie. Dat dit pas in maart zou gebeuren wisten we ook niet, maar het werkt nu tenminste weer.

Brandblussers

Onze nieuwe brandblussers, sinds september vorig jaar aangeschaft, zijn weer nagekeken en goedgekeurd zonder dat we ze al hadden opgehangen. Dat moet dus nog even. Lammert heeft zijn oude hobby maar eens weer opgepakt door verder te gaan met de restauratie van zijn Garelli bromfiets waar hij zo’n 15 jaar geleden mee was begonnen. En hij is af! Plaatje geworden. Lieve vrienden van ons uit Peize zijn hier een week op bezoek geweest, en samen hebben we wat klusjes uitgevoerd zoals snoeiwerk, maar veelal ook leuke dingen gedaan.

We zouden ook samen het doek van onze safaritent er weer op maken, maar het weer liet dit helaas niet toe. Dit hebben we in de week vóór pasen kunnen doen met wat collega’s uit de buurt. Wel zijn we op een zondag naar de berg Monte Acuto gereden om daar met kleine liftjes naar boven te gaan. De liftjes stonden stil die dag.

Dichte mist

Aan de andere kant van deze skiberg kan je ook via een weggetje naar boven. Dat maar gedaan. Dat weggetje werd steeds smaller en slechter. En tot overmaat van ramp raakten we in een zeer dichte mist.Omdraaien was geen optie op dit smalle onverharde pad met aan één kant het ravijn. Uiteindelijk hadden we naast ons al sneeuw(toch weer sneeuw) en gelukkig een iets breder stukje pad. Met een paar keer heen en weer steken konden we wel draaien. De top met daar een restaurantje hebben we dus nooit bereikt.

Op eerste paasdag hebben we bij collega’s, onderhand vrienden, op zijn Italiaans geluncht de zogenaamde pranzo. Begonnen om half één, klaar om half zes. Het seizoen gaat beginnen! U hoort weer van ons in juni. Ciao,

Alie Akker en Lammert Kosters

www.campingsensazione.com