‘Het is soms net de Luizenmoeder’

RODEN Obs De Tandem in Roden houdt 29 juni een grote reünie voor alle oud-leerlingen. Juf Annagep Landman en meester Harm Gaikema verheugen zich erop. Altijd leuk, zo’n reünie. Toch?

“Ik hoor soms: als die en die er ook is, dan kom ik niet,” vertelt Annagep Landman. “Maar ze vergeten dat mensen veranderen als ze ouder worden.” Zo zag ze bij een andere reünie twee gezworen vijanden van destijds aan de praat raken en niet meer ophouden. “Aan het eind gingen ze samen nog even het dorp in!”

De beide oud-leerkrachten verheugen zich op het weerzien. “Je hebt van elk kind een bepaalde verwachting. Vaak klopt dat, maar soms denk ik ook: zo! Jij hebt je ontwikkeld!” Leerlingen zijn vaak verrast, wat juf en meester nog van hen weten. “Maar het omgekeerde komt ook voor,” grijnst Gaikema. “Dat zij jou iets over jezelf vertellen waar je van opkijkt!”

Veertig jaar

Allebei waren ze vanaf de oprichting betrokken bij De Tandem. In hun veertigjarige loopbaan zagen ze veel veranderen. “Vooral door de komst van de computer,” zegt Landman. “Er kwam veel meer administratie.” Een verzwaring van de taak van de leerkracht, maar soms zinvol. “Je bent je meer bewust van waar je mee bezig bent.” Maar of ze vroeger nu minder aandacht gaven aan zwakkere leerlingen? Ze geloven er niets van.

“De hóger begaafde kinderen, daar was je toen minder mee bezig. Die redden zich toch wel, dachten we.” Ze roemen het gezellige schoolgebouw, met voor huidige begrippen veel ruimte. Al is het minder ingericht op het werken in groepen. Maar daar is Gaikema toch niet kapot van. “Voor jongens pakt dat minder goed uit dan voor meisjes.” Hij gelooft meer in vertellen. “Vooral bij de zaakvakken.”

Buitenlands

Wat ook veranderde was de samenstelling van de klas. Hoe zou het zijn met Hamid en Ghaled, Isamara en Ari; Ibtihal en Napoleon? Op De Tandem is zo’n 10 procent van buitenlandse afkomst. Dat brengt zo zijn eigen uitdagingen, maar ook rijkdom. “Goed dat kinderen horen hoe het elders in de wereld is. En dat de sociale interactie bij andere culturen soms anders is. Op die leeftijd voelen kinderen heel goed aan waar bij de ander de grenzen liggen. Ook als ze het niet begrijpen. Ze leren met elkaar omgaan.”

Zo vanzelfsprekend als je als kind met andere kinderen in de klas zit, zo wordt het later nooit meer. “Ik weet nog dat ik zelf als kind bij klasgenootjes speelde waar het heel anders toeging. In onbewoonbaar verklaarde huizen zelfs. Ik vond dat spannend,” herinnert Gaikema zich. “Er waren er die ‘s morgens door de vrouw van de bovenmeester gewassen werden, anders viel er niet naast te zitten!”

Mondiger

Onvermijdelijk komen we nu ook op De Luizenmoeder. Herkennen ze veel? “O ja. Het is soms net zo erg! Ik zou er zo twee afleveringen bij kunnen schrijven.” Ja, ouders zijn mondiger geworden. Hoewel, zegt Landman: “als je vroeger zei, u moet wat meer met uw kind lezen, dan deed men dat. Nu hoor je soms: na een dag werken ga ik die strijd niet meer aan.” Gaikema veert op: “dan zei ik altijd, prima! Maar dan moet u niet klagen als het schooladvies straks lager uitvalt.”

Het moet allemaal maar leuk zijn in het onderwijs tegenwoordig, mijmeren ze. Curling-kinderen. Dan kan het tegenvallen in je eerste baan. Maar misschien is die baan niet het belangrijkste. “Als ze maar sturing kunnen geven aan hun leven en gelukkig zijn.” En dan is deze school net de maatschappij in het klein. “Met alle lagen van de bevolking, van bouwvakker tot piloot. Red je het hier, dan red je het overal.” Meer info: https://sites.google.com//view//vriendenvandetandem// Mailadres: tandemreunie@gmail.com

Edith Boeker