Column Marike in Australië

SYDNEY Marike Karsten uit Norg, eerder onderwijzeres op obs Het Valkhof in Roden, neemt een kijkje aan de andere kant van de wereld: Australië. Het Roder Journaal kijkt op gezette tijden mee...

Daar stond ik dan, op de luchthaven in Düsseldorf met mijn backpack op de rug mijn vader uit te zwaaien die mij midden in de nacht wegbracht. Wat een held! Klaar om aan een nieuw avontuur te beginnen; een jaar rondreizen en werken in Australië.

Iets minder dan een jaar geleden besloot ik mijn baan als juf op te zeggen en voor het avontuur te gaan: 29 jaar, geen koophuis, geen verplichtingen en geen leuke vent hier in Nederland, dus waarom ook niet een Working Holiday Visa aanvragen en het gewoon doen?! Heel spannend en leuk, maar ook moeilijk, want wat ga ik mijn werk, vrienden en familie allemaal missen. Hoera voor social media en alle mogelijkheden tegenwoordig om iedereen op de hoogte te kunnen houden. Zo heb ik hier in mijn derde week met mijn groep 7 van vorig jaar geskypt. De allereerste en belangrijkste vraag die de kinderen voor mij hadden was: ‘Heb je al een leuk, nieuw vriendje in Australië?’ Helaas moest ik ze teleurstellen, nog geen potentiële ‘All you need is love-kandidaat’ gespot. Gelukkig maar, want ik moest velen voorafgaand aan mijn reis beloven dat ik ook weer terug zou komen, sorry Robert.

Ik blijf voorlopig nog wel even hier. Nu een maand in Australië en wat heb ik het naar mijn zin. Prachtige plekken gezien, leuke dingen gedaan en heel veel mooie mensen ontmoet. De reis die al met al 57 uur geduurd heeft, doordat een vlucht niet bestond, waardoor ik 28 uur op een plastic stoeltje heb doorgebracht in Singapore, bracht mij in het prachtige Sydney. Daar stond ik dan alleen in deze reusachtige stad. Mijn reis was nu echt begonnen!

Het eerste hostel wat ik hier had geboekt was geen groot succes. Ja lieve mensen, jullie lezen het goed, geen hotel met een heerlijk bed, een douche voorzien van toiletartikelen en een heerlijk zachte, badstoffen handdoek en een wc die je op elk gewenst moment kan gebruiken, maar een hoStel. In een hostel slaap je in een dorm, een kamer met 6, 8, 10 of soms zelfs met 16 bedden, je deelt de douche en wc en alle nachtelijke geluiden en bezigheden. Ik zal niet te veel in detail treden, maar ik heb een aantal punten waar je mee te maken krijgt als je slaapt in een dorm.

1. Mensen die de inhoud van hun maag niet kunnen binnen houden, omdat ze te veel hebben gedronken. En ondanks dat er geen wachtrij voor de wc stond, wat vrij uniek is in een 16 bed dorm, toch de voorkeur geven aan hun bed en mijn bed om hun maaginhoud te legen. Vervolgens toch wel de wc kunnen vinden, daar de rest lozen om daarna terug te kruipen in een vies bed en zich nergens druk om maken, want ja je bent dronken.

2. Mensen die wel in aanmerking komen voor ‘All you need is love’ en de tijd die ze met elkaar hebben goed gebruiken, in de overtuiging dat als ze heel zachtjes doen, niemand ze hoort.

3. Mensen die wekkers zetten op de meest vervelende tijden, in een kluisje stoppen, 5 keer laten afgaan, tot de conclusie komen dat het hun wekker is, ongegeneerd vragen of dit hun wekker is, moeite hebben om uit bed te komen, het kluisje moeten open maken, de wekker uitzetten, terug kruipen in bed en vervolgens ongestoord nog 4 uur verder slapen. Best een goed idee overigens om er zo voor te zorgen dat de rest al wakker is en gedoucht heeft, zodat jij om 9.00 uur heerlijk gebruik kan maken van een privé kamer.

4. Mensen die snurken of de meest andere, vreemde geluiden maken. Valt overigens in het niet als je dit vergelijkt met punt 1, 2 of 3.

Pijnlijk

Oordopjes zijn momenteel mijn nieuwe liefjes. Afijn, als je enigszins een betaalbare overnachting wilt hebben als backpacker, moet je deze punten voor lief nemen. Want één ding is zeker: Australië is een duur land. Vooral in het begin moest ik bij sommige uitgaven wel even slikken. Natuurlijk wist ik van te voren dat Australië geen Azië is, maar 9 dollar aftikken voor een biertje is toch wel pijnlijk. Toch leer je ook snel op welke manieren je geld kunt besparen. Het zelf koken in de hostels is hier een van. Een andere mogelijke optie is geen alcohol drinken, maar aangezien het iedere dag hier weekend is, is dat moeilijk.

Ik moet zeggen dat het low low budget backpacken mij nog niet heel geweldig afgaat. Instant noodles als avondeten gaat er bij mij toch echt niet in. En ook de biertjes smaken net iets te lekker. Je kunt ook voor de goedkope optie ‘goon’ gaan, maar deze zoete wijn is echt niet te pruimen. Dit betekent dat het geld misschien net even wat harder gaat, maar dat ik ook net even wat harder aan het genieten ben. De luxe van elke ochtend aardbeien bij het ontbijt is helaas wel verleden tijd nu er naalden in dit stuk fruit zijn aangetroffen. Acuut zijn alle bakken uit de winkels gehaald. Mocht ik de dader opsporen dan kan ik het werken nog even uitstellen met de beloning van 100.000 Australische dollar.

Koala hospital

Ik schat mijn kansen niet hoog in en mijn visa heet niet voor niets Working Holiday, dus er zal uiteindelijk ook gewerkt moeten worden. Vooralsnog ben ik nog even de toerist aan het uithangen. In Sydney alle toeristische trekpleisters gezien, zoals Sydney Opera House, Harbour Bridge, Royal botanic garden, the Rocks market, fish market, Bondi beach en heb ik een duik genomen in de Icebergs pool. Een prachtige infinity pool, met steenkoud water, dat direct uit de zee komt. Maar alles voor de ervaring! Nu langzaamaan langs de oostkust naar het noorden aan het reizen met tussenstops in; New Castle, Port Macquarie, Coffs Harbour, Byron Bay, Surfers Paradise, Noosa, Rainbow beach en vanaf daar een ongelooflijk mooie trip naar Fraser Island gemaakt. Ik heb de meest mooie stranden gezien, salsa gedanst, naar een bierbrouwer geweest, hippies in Nimbin bezocht, naar het koala hosipital geweest, in een 4WD over het strand gereden.

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Momenteel ben ik onderweg in de bus naar 1770, ook wel Agnes Water genoemd. De laatste plek aan de oostkust waar je kunt surfen. Ga je verder naar het noorden, dan is het niet mogelijk om in de zee te zwemmen in verband met krokodillen en haaien. Morgen staat dus in het teken van surfen. Daarna vertrek ik richting Airlie Beach, waar ik een driedaagse trip heb geboekt naar Whitsundays. 3 dagen varen op de Apollo, snorkelen en duiken en nog heel even genieten van al dit moois. Want zoals het er nu uitziet kan ik over twee weken aan het werk op een farm met koeien en paarden. Klinkt dat niet als de Australische droom?