Rode Hert: koude citroentaart en muziek

RODERWOLDE

In café het Rode Hert wordt druk geklust. Het houtwerk is wit geschilderd, de bar heeft een gele kleur gekregen. De vensterbank is dieppaars geverfd. De gordijnen zitten in de was. Het oogt fris, licht en toch gezellig.

Bien Krips en Hans Wijnbergen zijn sinds augustus de kersverse eigenaren van het café. ‘Het stond al een jaar of 3 te koop,’ vertelt Hans, ‘we liepen er min of meer tegenaan.’ Bien vult aan: ‘We reden afgelopen winter een keer in de omgeving rond, nadat we naar de sauna in Peize waren geweest. Omdat we graag wilden samenwonen waren we aan het nadenken waar we dat zouden doen. Hans woonde in Harlingen en ik in Groningen. We waren zo gecharmeerd van de omgeving, dat we besloten hier in de buurt iets te gaan zoeken. Toen ik dit pand op Funda te koop zag staan gingen we min of meer voor de grap kijken. Maar we waren meteen verkocht.’

Het duurde nog even voordat alles rond was, maar sinds een paar weken mogen ze zich echt eigenaar noemen. ‘We hebben zoveel plannen,’ vertelt Bien enthousiast. ‘Naast horeca kunnen we filmavonden houden, concerten, spelletjesmiddagen. Er komen een hoop fietsers langs die vragen naar de warme perentaart. Dat was een begrip hier. De theetuin gaat zeker weer open, maar de warme perentaart waag ik me niet aan. Dat wordt nooit dezelfde taart. Ik heb natuurlijk wel al iets anders in mijn hoofd…’

Saxofonist

‘Koude citroentaart,’ grapt Hans. Hans is saxofonist. Daarnaast is hij geluidstechnicus, componist en heeft hij een geluidsstudio in Harlingen. ‘Ik zocht vooral ook iets met genoeg ruimte om mijn studio weer op te kunnen bouwen. Dit is perfect. Ik wil de grote schuur helemaal geluidsdicht maken, het is niet de bedoeling dat je het buiten hoort als er concerten zijn. Andersom wil je ook niet het geluid van een trekker door de muziek heen horen.

Het is hier zo ruim, we kunnen hier concerten houden en bijvoorbeeld inloopsessies waarbij er een basisband is en men zelf kan komen spelen. We willen nog kennis gaan maken met andere café -eigenaren, je moet ook niet op dezelfde dag iets plannen natuurlijk.’ Ondertussen komt de overbuurman langs om even snel kennis te maken. Bien vertelt dat er zoveel fietsers voor een dichte deur stonden de afgelopen tijd, dat de buurman zelf maar een theetuintje is begonnen. ‘We hopen dat hij open blijft, hoe meer er te beleven is, hoe beter.’

Vergunningen

Het stel woont inmiddels boven het café. ‘Ik blijf voorlopig nog even werken,’ vertelt Bien die bij de Wegenwacht werkt. ‘Gewoon wat minder uren, even kijken wat er gebeurt. Maar als het echt druk wordt dan stop ik natuurlijk. We zijn nog niet open, er moeten nog wat vergunningen aangevraagd worden. Maar omdat dit al een café was en er een horecabestemming op het pand zit, zal dat vast geen probleem opleveren. We kunnen nog geen exacte datum zeggen, maar binnenkort kan het café in ieder geval open. Dan kunnen we ondertussen verder bouwen aan de geluidsstudio’s en de grote zaal.’

Aan de overkant van de weg is de theetuin van het Rode Hert. Bien ziet het helemaal voor zich. Ze wijst: ‘daar wil ik mooie loungeplekjes maken, waar je heerlijk even kunt uitrusten van het fietsen. Thee of koffie drinken, iets lekkers eten onder de parasol. Geen warme perentaart, maar… ‘Koude citroentaart,’ vult Hans aan. ‘Iets lekkers in ieder geval,’ vervolgt Bien. Ze staan in de deuropening in het zonnetje nog even verder te dromen.