Brandend zand en hete voeten

RODEN/NORG

De rij voor de pin bij de ingang van het Ronostrand is lang maar de mevrouw in het houten hokje voor contant betalen heeft geen enkele klant. „Het is heet, dit helpt niks.” Ze wijst op de paarse ventilator die overuren draait. „Maar het kleurtje is leuk”, lacht ze.

Knalrode ruggen, bruine schouders en witte lijven in de bossen tussen Roden en Norg. Als je de bergen op de achtergrond erbij fantaseert zou je denken dat je bij een meer in Italië zit. „Het zand is eigenlijk niet te harden aan je voeten als je richting het water moet”, zegt een oudere mevrouw die aan de hand van haar man terug naar hun plekje onder de bomen loopt. „Maar nu is het goed te doen.”

Jonge mannen met koelboxen vol bier, vaders en moeders bepakt en bezakt met parasols en tuinstoelen zeulen over het strand op zoek naar verkoeling. Zelfs het water is lauw maar een verademing voor de zweterige huiden. De kinderen schijnen minder last van de warmte te hebben. Een paar jochies trappen een balletje tussen de doelen, gemaakt van peddels en schepjes.

De Friezen zijn hier oververtegenwoordigd, net als de vele tatoeages die prijken onder de hete augustuszon. Voor het naar huis gaan nog even een lekkere cappuccino en een roze koek uit de kantine. Nog voordat ie in je mond verdwijnt is het glazuur al gesmolten. Sweet summer!

Ineke Doornbos