Mara Bosboom: 'Mensinge: een compleet verhaal'

Roden

Havezate Mensinge heeft sinds 17 mei een nieuwe ‘borgvrouwe’. Mara Bosboom is door het interim-bestuur van Stichting Landgoed Mensinge gevraagd om (tijdelijk) directeur te worden.

De conservator van speelgoedmuseum Kinderwereld hoefde niet lang na te denken. Ze blijft bovendien haar functie in het speelgoedmuseum houden, ze is parttimer op Mensinge voor één dag in de week. Maar ze heeft het er nu al prima naar de zin. „Het mooie aan Mensinge is, dat je hier zo’n compleet verhaal kunt vertellen”, klinkt het enthousiast. De datum van aantreden viel overigens mooi samen met haar verjaardag, dus het was die dag dubbel feest.

De eeuwenoude havezate werd in de jaren ‘80 gekocht door de toenmalige gemeente Roden. De oorspronkelijke inventaris van de vroegere bewoners, de familie Kymmell, is nog goeddeels aanwezig. Lange tijd werd de eerste verdieping verhuurd aan bedrijven, maar nu zijn hier onder meer de directie en medewerkers gehuisvest. Dan is er nog de zolderverdieping, die deels als archiefruimte dienst heeft gedaan. Het museum heeft weinig extra activiteiten, dit beperkt zich veelal tot bijzondere bloemsierkunst in het bestaande interieur. Wel waren er op het landgoed zelf activiteiten, tot fantasyfestivals toe.

Gescheiden

Voor de leiding van het landgoed (stichting en directie) is er genoeg te doen. Naar aanleiding van rapporten is het volledig gescheiden van theater De Winsinghhof, dit na een periode van tekorten, onzekerheid over financiën in de toekomst en zelfs het vertrek van vrijwilligers. Voorgangster Nina Hiddema zette de zaken op een rij, waardoor het landgoed nu op eigen benen moet staan. Althans, wat De Winsinghhof betreft. Gemeentelijke subsidies blijven ongetwijfeld noodzakelijk, zoals bij elk museum.

„We zijn nog bezig de kluwen te ontwarren. We kijken nu vooral naar de toekomst. Nina en ik liggen wel op één lijn. Vraag is nu hoe moet het verder met museum Mensinge, en met de presentatie. Het moet meer up to date. Hoe, dat is nu nog vaag en dat blijft nog even zo. We zijn in afwachting van een onderzoek van de gemeente Noordenveld naar de toekomst van Museum Havezate Mensinge.”

Keukenmeiden

Over dat hoe en wat in de toekomst, wil Bosboom niet veel kwijt. Wel benadrukt ze dat er meer activiteiten moeten komen. „We kunnen niet alles wat we zouden willen. Maar het landgoed leeft, er gebeurt van alles. Op de Open Monumentendag is er met Carolina Verhoeven (eerder actief in De Landskeuken, onderdeel van het landgoed-red.) een keukenmeiden-parade. Op die manier maak je het landgoed levend. Daar gaat het om, hoe breng je geschiedenis tot leven. Zo waren er pas de Japanse bloemisten. Of extra rondleidingen in het kader van de expositie van Friesch Glas.”

in het kader van een provinciaal project - ook een filmploeg om een documentaire maken over het Roder landgoed. „Een aantal kleine musea krijgt de kans om een professionele film te laten maken. We hebben Ellen ten Damme gestrikt om mee te werken”, glundert de directeur. „Centraal staat dan ook de vraag ‘wat is er uniek aan ons museum, wat zijn onze pronkstukken’.

Wat ze zelf als mogelijkheden ziet, wil ze dus niet kwijt. De havezate biedt veel mogelijkheden, maar tot dusver zijn maar weinig gebruikt. Er zijn allerlei opties. Het is vooral zaak om het verhaal in deze tijd te trekken. Oh ja, we zijn sinds kort ook ANWB Gastvrij Punt voor fietsers. Die kunnen bijvoorbeeld hier hun band oppompen. De ANWB heeft ook een speciale fietsersapp.”

Senioren

Bosboom realiseert zich dat het museum vooral senioren trekt. Harde cijfers ontbreken tot dusver. „We hebben nu een enquete onder bezoekers, maar het bezoek is wel 50-plus”. Om meer publiek te trekken, wordt het Rondje om de Brink (bezoek aan Mensinge, kerk, Kinderwereld en Scheepstra Kabinet) niet alleen voor schoolklassen gehouden, maar ook voor volwasssenen in het kader van het Festival Roden Proeft. Ook staat meer samenwerking met deze Roder bezienswaardigheden in de schijnwerpers.

Het mooie aan Mensinge is volgens de directeur het complete. „Het is een tijdcapsule. Het gebouw zelf, maar ook heel bijzondere stukken zoals het diner servies van Chinees porselein. Je ziet hier alles in de oorspronkelijke context.” Het ligt voor de hand dat Bosboom bijvoorbeeld wat speelgoed uit ‘haar’ museum mee zou kunnen nemen naar een in te richten kinderkamer uit grootmoeders tijd. „Tja, wat al niet kan. We willen in ieder geval wel dicht bij de beleving van de mensen zitten.”

Wensen op gebied van museuminrichting mag ze dan voor zichzelf houden, een andere wens wil ze wel ventileren. Die heeft alles te maken met de perikelen uit het recente verleden. „Er zijn wat vrijwilligers vertrokken, we kunnen altijd meer gebruiken. Iedereen is welkom!”