‘Hier zoekt niemand de uitgang’

NORG

In Norg is vrijdag de nieuwe belevingstuin bij woonzorgcentrum De Wiekslag feestelijk geopend. Bestuurders, bewoners en andere betrokkenen bewonderden de tuin en plantten er nog twee fruitbomen bij.

“ Het is een hele grote kroon op ons werk,” zegt Geert Geerlings. Samen met Margreet Hut en Ivo Rooske stak hij de afgelopen 2,5 jaar heel veel vrije tijd en de nodige zweetdruppels in het project: een eigen tuin voor dementerende bewoners. “Vaak waren we om tien uur ’s avonds nog bezig,” zegt hij.

Maar dan heb je ook wat. Ivo Rooske, voormalig hovenier, somt op: een prairyborder vol bonte bloemen; geurige en ook eetbare planten, een fontein en een voliere met allerlei vogeltjes. Hier valt iets te beleven. En dat voor een groep mensen wier wereld maar zo klein is: de dementerende bewoners van afdeling De Omloop.

Rusteloos

“ Deze mensen kunnen heel rusteloos zijn,” zegt Margreet Hut die als als verzorgende en activiteitenbegeleidster op de afdeling werkt. “De tuin biedt veel prikkels, daar worden ze rustig van. Gisteravond nog zat ik hier met mijn huiskamergroep. Kopje koffie op het terras, wat fruit geschild: niemand die weg wilde, niemand die naar de WC hoefde.” Ze werkt al een tijd op deze afdeling.

“Dit was altijd een rommelig stuk, met opgeschoten gras en heel veel bomen. Als bewoners er al kwamen dan liepen ze gelijk naar het hek.” “ Stonden ze daar te wachten of ze eruit konden,” vult Geert aan die destijds als vrijwilliger koffie schonk en broodjes smeerde. “ Nu lopen ze door de tuin, het hek zien ze niet eens.”

Sigaretje

Het idee ontstond bij Margreet. “ Een terminale man wilde zo graag nog eens buiten een sigaretje roken. Het was zijn laatste wens, maar we kregen het bed niet door de deuren. Zo triest was dat! Daar heb ik best wel mee gezeten.” Nu komen er openslaande deuren: de volgende stap is dan een afdak, voor als het regent. Ideeën in overvloed. “We liepen voortdurend voor op de besluitvorming,” grijnst Ivo.

“ Die kostte veel tijd, want De Wiekslag is geen eigenaar van dit pand. Ondertussen gingen wij alvast overal vragen, of bedrijven en particulieren wat wilden bijdragen. Bijvoorbeeld de stenen voor deze bank, die kregen we van een school. Een tuinarchitect maakte gratis een ontwerp.”

Geweldig

Niet iedereen heeft groene vingers. “Er zit hier een mevrouw, die loopt zodra ze op is even de tuin in. Maar er zijn er ook die zeggen: een tuin? Weet ik niks van. Laat mij maar hier! Maar uiteindelijk vonden ze het gisteren allemaal geweldig!” Als activiteitenbegeleidster ziet Margreet veel mogelijkheden: samen met het IVN runt ze het programma ‘ Een groene Dag’ waarbij bewoners bijvoorbeeld vogelhuisjes beschilderen.

Het bezoek heeft de tuin ook ontdekt; peuters spelen er in de zandbak. Wat wil je nog meer? „Nou,vrijwilligers! Voor het onderhoud, doordeweeks in de avond. En voor overdag, om mensen mee te nemen de tuin in. Al kunnen ze maar een uurtje in de week!” De zorg voor dementerenden komt immers altijd handen, ogen en oren tekort. In een tuin kan je ook vallen.

Rabarber

En toch. Soms biedt de tuin ook uitkomst. “ Een meneer hier stond op het punt om te flippen, ze konden hem haast niet meer houden. Ik wist dat hij graag in de tuin komt en ik zei, helpt u me even ? Ik moet wat rabarber snijden maar waar staat die ook alweer? Och sufkop zei hij, dat zie je toch: hier! Hebben we samen rabarber geplukt en klaargemaakt. Hij was zijn boosheid helemaal vergeten.”

Wil wil meehelpen als vrijwilliger, kan contact opnemen met Marleen Scheper, tel. 06 15222713