Een gedicht

Steenbergen

Een gedicht, ingestuurd door Arjen Boswijk uit Groningen

STEENBERGEN 1962 In Steenbergen waar ik als neolitisch kind begraven leek een grafgift in geboortegrond als toegift in de tijd ik dwaalde onder dekstenen en riep nog om mijn vader ver mijn moeder roepend in de rouw om haar begraven kind en alles was versteend rondom de trechterbeker lag ik scherven ik moest de toekomst lijmen met de tijd de barsten in de keien vol dode eeuwigheid

Auteur

Cindy Houwen