Column Anneke de Vries | Verrassing

Roden

Door het typen van deze titel denk ik even terug aan lang geleden, toen ik nog uitsluitend Frans gaf en leerlingen liet oefenen met het schrijven van brieven, één van de onderdelen van het eindexamen. Ze mogen er een woordenboek bij gebruiken en dat lijkt handig maar is het niet altijd... Iemand wilde dan bijvoorbeeld in het Frans schrijven: “Het is een grote verrassing…”, kende het woord “verrassing” niet en zocht in het woordenboek naar “verassing”, wat de hilarische zin “c’est une grande incinération…” opleverde, “het is een grote crematie…”. Een vertaalfout die ik nog altijd leuk vind en die opnieuw aantoont dat kennis van de moedertaal vooraf gaat aan kennis van de vreemde taal.  Ach, het is maar één letter, één erretje te weinig, maar u ziet wat het doet ;-)

De verrassing waarover ik wil schrijven, is een andere. Onlangs was ik jarig. Dat feit houd ik natuurlijk graag geheim voor mijn leerlingen, u snapt het misschien. Geen gezellig gedoe, dat is de bedoeling. Dit jaar is dat niet helemaal (lees: helemaal niet) gelukt: een nabije collega kreeg de briljante inval slingers in mijn lokaal op te hangen en een sliert met “happy birthday” boven het bord te bevestigen. Dan ontkom je nergens meer aan. Leerlingen begonnen meteen te feliciteren, dus ik moest uiteraard als dank mijn ijzeren voorraad snoep aanbreken, die ik onlangs had uitgebreid met caramels met chocola uit het kerstpakket. Als ik flauw zou hebben gehandeld, zou ik alle versieringen na de eerste les stiekem verwijderd hebben, maar dat deed ik niet: ik vond het veel leuker dan ik gedacht had! Mijn eigen mentorklas maakte het nog bonter door me in het Latijn toe te zingen (dat hadden ze vorig jaar van mijn andere collega geleerd): “felix dies natalis tibi” (= gelukkige verjaardag voor jou), dat met de hoeveelheid lettergrepen amper in de juiste melodie van happy birthday te persen viel. Probeer maar eens. Ze deden aandoenlijk hun best en het lied kwam overduidelijk uit goede harten. Dus had ik geen keus: ik moest ’s middags eerst weer naar een bekende plaatselijke supermarkt voor snoep, om op passende wijze mijn blijdschap te tonen. Ook mijn persoonlijke nieuwjaar is dus goed begonnen. Dankjewel nog! Reageren? Mail naar a.vries@rsgdeborgen.nl Anneke de Vries, docente klassieke talen op de Lindenborg

Auteur

Monique Westra