Alzheimercafé Roden: 'Hier weet iedereen waar je het over hebt'

RODEN

“Het blijft natuurlijk verschrikkelijk dat je niet in je eigen huis kunt doodgaan,” zegt een kalende man in een donkere coltrui. Hij kijkt even weg, zijn gedachten bij het verpleeghuis waar hij onlangs kennis maakte.

“Wat het voor mij acceptabel maakt, is dat er wel echt respect is. Dat ik merk: je ziet me nog steeds staan - ondanks alles.” Het is een scene uit de documentaire ‘Mijn hoofd in eigen hand’ die donderdagavond vertoond wordt in het Alzheimercafé. Vijftiger Ger dementeert, maar probeert waar mogelijk de regie over zijn eigen leven te behouden. “Een aangrijpende film”, zeggen Aly van Beijeren en Jan Rodenboog. Als vaste gespreksleiders zagen zij de film al van tevoren. Hoofdpersoon Ger, voormalig docent verpleegkunde, weet maar al te goed wat hem te wachten staat. “Als dat je voorland is… En toch is het inspirerend om te zien hoe hij en zijn omgeving ermee om gaan.” Inspiratie, informatie en uitwisseling, daar is het Alzheimercafé voor opgezet. Op de maandelijkse bijeenkomsten wordt steeds een ander thema besproken waarmee mensen met dementie te maken krijgen. In klare taal, want de bijeenkomsten zijn voor iedereen: mantelzorgers, professionals en waar mogelijk ook de dementerenden zelf. Kan dat dan? “Op een gegeven moment niet meer natuurlijk. Maar bijvoorbeeld op de informatiemarkt die we vorig jaar organiseerden, daar was ook iemand die zelf Alzheimer heeft. Die kon heel goed uitleggen hoe dat is.” Net als Ger in de film. Hij vertelt over de eerste fase, toen er nog geen diagnose was. Hoe hij de roltrap de verkeerde kant op nam, van alles omgooide, met fiets en al omviel.

Afscheid

“Het gaat steeds een stapje verder,” weten Aly en Jan die beiden hun moeder aan de ziekte verloren. “Steeds wordt je weer iets afgenomen, moet je weer ergens afscheid van nemen.” Een verdrietige rotziekte, en moet je dan ook nog eens naar het Alzheimer café, nog meer ellende horen? Toch wel, zeggen de beide gespreksleiders. Er zijn immers zoveel zaken waarover je beslissingen moet nemen, problemen waarvoor een oplossing moet worden gevonden. Een greep uit de onderwerpen van dit jaar: wat zijn de eerste symptomen? Welke instanties kunnen helpen om zo lang mogelijk thuis te wonen? En wat voor technische oplossingen zijn er, de z.g. domotica? Wat moet je juridisch regelen met het oog op de toekomst? Hoe lang kan iemand blijven deelnemen aan het verkeer? Wat kan muziek betekenen? Daarnaast zijn er de verhalen van mensen als Stella Braam of Margriet-columniste Marjan van den Berg die hun ervaringen met de ziekte te boek stelden. Het delen van ervaringen is belangrijk. “De omgeving snapt niet altijd hoe zwaar het is. Zeker als mensen nog thuis wonen. In het begin kan de zieke nog vrij goed camoufleren, als de kinderen op bezoek komen bijvoorbeeld. Die zeggen dan, zo erg is het toch niet? Als de dementerende partner dan ook nog zegt: jíj bent degene die verandert, niet ik. En je wilt hem of haar niet afvallen tegenover derden. Dan kan je je heel eenzaam voelen.” Bij het Alzheimercafé weten mensen waar je het over hebt, willen Jan en Aly maar zeggen. “Je moet allemaal een manier vinden om ermee om te gaan. Humor helpt daarbij. Veel mensen denken dat het bij ons heel zwaar is, maar het is ook heel gezellig. En er is een warme sfeer, er is aandacht voor elkaar.” Elke eerste donderdag van de maand dus, om 19.30 in hotel Langewold in Roden. En laat u niet afschrikken door de naam. Het gaat over alle vormen van dementie, en gedronken wordt er vooral koffie en thee. Het eerste kopje is gratis. Meer info: www.alzheimer-nederland.nl/regios/drenthe/alzheimer-cafe-roden Edith Boeker

Auteur

ggeersing