Groei en Bloei Roden: zelfs nu wordt gesnoeid

RODEN

Het is niet eenvoudig om een toegewijde tuinier te spreken te krijgen. Van februari tot soms nog in december buigt dit mensentype zich over de aarde...

Om te spitten, te planten en aan te binden; te wieden, ontluizen en ontslakken; en tenslotte om te knippen, te plukken en te rooien. Daar moet je liever niet bij storen. Maar in januari is de grond zo nat dat je er alleen maar vanachter het raam naar mag kijken. Een goed moment voor een gesprek met Groei en Bloei, afdeling Roden en omstreken. Regenvlagen slaan tegen de ruiten, maar zelfs nu wordt er nog gesnoeid in de tuin van voorzitter Thea van Gool. “Ik heb een bostuin,” legt ze uit. “Die snoei je in de winter.” Gelukkig heeft ze wel tijd voor ons. “Ik ben eigenlijk geen voorzitter”, zegt ze. “We hebben maar een klein bestuur.” Maar ze wil wel vertellen waar de afdeling op dit moment mee bezig is. Zoals gezegd, in de vereniging is dit de tijd voor lezingen en cursussen. Bloemschikken voor beginners en gevorderden bijvoorbeeld, en komende donderdag een film over het landschap rond de Drentsche Aa.

Film

De makers, Henk en Jeanette Bos uit Assen, kwamen op locaties die normaal gesproken niet toegankelijk zijn en filmden daar o.a. ijsvogels en roofvogels. Zij zijn donderdag ook aanwezig. Buizerds, steenmarters, reeën en misschien zelfs een vos: dat maak je niet mee in het Westen, waar Thea en haar man eerder woonden. “Toen ik met pensioen ging had ik eindelijk tijd voor een tuin. Maar we zaten daar pal aan zee, daar wil haast niets groeien.” Ze kijkt met welgevallen naar buiten. “Het is maar gewoon een bostuin, maar ik vind hem toch erg mooi. Hij is erg divers, met een vijver, gras en een stukje bos. Bloemenborders hoef ik niet, ik vind het prima zoals het hier groeit. Nou ja, zonder het zevenblad dan. De rest laat ik zoveel mogelijk groeien. Ja en ik heb een groentetuintje, daar heeft een buurvrouw me mee geholpen.” Niet dat dat eenvoudig is, zo’n groentetuin. “De reeën hebben mijn sperziebonen opgegeten, en de aardappels hadden het te vochtig dus die deden het ook niet.”

Troostrijk

Dan is het troostrijk om te lachen met Alma Huiskens, schrijver van ‘Een groentje in de groentetuin’. “Die gaf laatst een lezing bij ons, daar heb ik zó van genoten. Wat kan die vertellen!” Relativerend: “Gut ja wat een gedoe he, wat halen we op onze hals! Ik kan nu niet zo goed meer bukken, en mijn kruidentuin vind ik toch belangrijk. Ik wil altijd peterselie bij de hand hebben.” Er zijnmensen die op zo’n moment hun abonnement op Groei en Bloei opzeggen. Al die volmaakte tuinen, daar word je maar onrustig van? Maar nee: “Ik vind het ontzettend leuk om te zien wat mensen allemaal van hun tuin maken. Die creativiteit.” Wanneer in het voorjaar de lezingen stoppen, begint het seizoen voor de leden van de tuinclub Roden. “We bezoeken samen allerlei tuinen, van Gasselte tot Vlagtwedde of Kloosterburen. D’r zijn altijd mensen bij zo’n club die er zóveel verstand van hebben – en die tuinen hebben, daar kom je helemaal beroerd vandaan.” Bij wijze van spreken dan. Terug naar het lezingenprogramma. In februari kunt u nog leren over dahlia en aardappel die familie van elkaar zijn. In maart gaat het over alle zomerbollen, van roodsterretjes tot Crocosmia’s. Eerder die maand is de afdeling ook present bij het Violenfestival in Peize, en in april is er tenslotte de plantjesmarkt. Maar dan wordt het weer stil en klinkt alleen nog het geluid van spaden, schoffels ensnoeischaren. Slechts onderbroken door de Open Tuin dagen. Meer informatie: www.roden.groei.nl Edith Boeker

Auteur

ggeersing