Schaakclub Roden: Afreageren

RODEN

Dick Dalmolen heeft de koppositie gepakt in de interne competitie van schaakclub Roden. Hij versloeg de verrassend sterk begonnen Arnout Wegerif. Ward Romeijnders staat tweede. Het was niet spectaculair wat hij tegen Henk van Bemmel op het bord bracht, maar wel verantwoord en dodelijk precies.

Van Bemmel kon er vrede mee hebben, zo zei hij na de partij, maar hij trok daarbij ongewild een gezicht dat deed denken aan lichte kiespijn. Lieuwe Boskma was minder tevreden nadat zijn partij tegen Johan Zwanepol remise was geworden. Hij stond toch beter? Waar had hij sterker kunnen spelen? Waarom was hij zo in tijdnood gekomen? Had hij toch geen remise moeten aannemen? Het zijn bekende taferelen. Tijdens de schaakpartij zijn de twijfels en onzekerheden van de spelers vaak niet te zien, maar na afloop komt alles eruit. “Stom van mij”, zei Jeppe Teensma toen hij tegen Ruurd Kunnen een volle toren had weggeblunderd en waardig had opgegeven. Sommigen hebben weinig woorden nodig om hun frustraties kwijt te raken. De partij tussen Arend van der Burgh en Theo Wolthekker werd remise. Van der Burgh leek in groot gevaar te verkeren, maar kon het vege lijf redden door eeuwig schaak te geven. Zelfverzekerd verkondigde hij dat hij nooit bang was geweest te veliezen. “Misschien stond ik wel beter!” Frans van Doorn was tevreden met zijn mooie winnende combinatie tegen Henk Kouwenberg, Mark Hoogendijk versloeg Kees Duisterwinkel, Jan Duisterwinkel won van Ale Bakker en Cees Hageman toonde zich de meerdere van Ab Colly. Arnold Meijster herstelde zich tegen Derk Holman van een slechte seizoenstart. Jannie Russchen moet nog op gang komen. Zij dolf het onderspit tegen Bob van Maanen.

Auteur

ggeersing